Brak komentarzy

Gerrit Thomas Rietveld

Mając 23 lata otworzył swoją pierwszą pracownię meblarską, w której od początku eksperymentował z nowymi materiałami,  takimi jak sklejka. Ten tani zamiennik drewna wraz z drewnem bukowym wykorzystał do skonstruowania w 1918 roku swego najsłynniejszego mebla – czerwono-niebieskiego fotela. W pierwszej wersji fotel był w naturalnym kolorze drewna. Dopiero pod wpływem kontaktów z awangardą z ruchu De Stijl, Rietveld pomalował fotel, używając podstawowych kolorów z palety Pieta Mondriaana, członka De Stijl i twórcy neoplastycyzmu.

Tym projektem Rietveld zerwał z całą tradycją meblarstwa. Fotel przestał być dekoracyjnym elementem wystroju wnętrza, a   został sprowadzony wyłącznie do spełnianych funkcji czyli siedzenia, oparcia i podparcia. Tak narodził się funkcjonalizm, który w dalszej historii niderlandzkiego wzornictwa, zwłaszcza w latach 50-tych i 60-tych, odegra decydującą rolę. U jego podstaw była chęć tworzenia mebli produkowanych maszynowo, a więc tańszych niż wykonywane ręcznie i dzięki temu dostępnych szerszej niż dotychczas grupie odbiorców.

W roku 1932 Rietveld zaprojektował kolejny fotel, który stał się ikoną wzornictwa . Zig Zag powstał dla Truus Schroeder Schroeder, architektki wnętrz, z którą wspólnie Rietveld stworzył słynny Rietveld Schroeder Huis w Utrechcie – budynek wyprzedzający swoją epokę. Zamysłem Rietvelda było stworzenie mebla, którego kształt jest równie ważny, co otaczająca go przestrzeń. Dochodząc do formy krzesła Zig Zag, Rietveld konsekwentnie szedł drogą funkcjonalizmu. Jednak efekt poszukiwań jest absolutnie zaskakujący – projekt z roku 1932 bardziej przypomina rzeźbę niż przedmiot użytkowy. Funkcjonalizm dotarł do swych granic.

rietveld4   rietveld8rietveld7rietveld6rietveld2  rietveldrietveld3rietveld9rietveld1